Tak, tak! Właśnie w takiej kolejności! A co łączy naukę angielskiego z dwiema daczami? Już opowiadamy!
W każdy czwartek w naszym biurze JRS odbywają się spotkania English Cafe. W tym roku uczestnicy uczą się w dwóch grupach: A – dla początkujących i B – dla bardziej zaawansowanych. Mamy fantastycznych wolontariuszy, którym przewodniczy Krzysztof Sójka, a którym pomysłów na urozmaicenie zajęć nigdy nie brakuje! Tym razem postanowiliśmy połączyć naukę angielskiego z gotowaniem. I to nie byle jakim, bo przygotowywaliśmy poczęstunek dla uczestników naszej sobotniej wycieczki!
W czwartek, 5 listopada, wszyscy dostali przepisy w języku angielskim i zabrali się do pracy. W rytm siekania, krojenia i mieszania składników do „chili sin carne” poznawaliśmy nowe słówka, kuchenne czynności i kulinarne zwroty. Słowem, angielski od kuchni.
A już w sobotę, 7 listopada, liczna grupa uchodźców wyruszyła na zwiedzanie… dwóch dacz! Oczywiście nazwa jest nieco żartobliwa. Bo pierwszy punkt naszej wyprawy, pałac Poniatowskich w Jabłonnie, powstał w czasach, kiedy słowo „dacza” nie należało jeszcze do naszego słownika. Ale przecież zamiejskie wypady, wypoczynek i rozrywki były w modzie już wtedy!
Piękny pałac, zachwycający park i polska jesień w pełnej krasie. Czegóż więcej potrzeba do udanego spaceru? A jednak to nie był koniec atrakcji! Ruszyliśmy bowiem do zupełnie innej „daczy”. Dom Instytutu Prymasowskiego w Choszczówce to miejsce szczególne, w którym często przebywał bł. kardynał Stefan Wyszyński. Cisza, las, zieleń i śpiew ptaków, właśnie tutaj Prymas chętnie przyjeżdżał, aby odpocząć i odzyskać siły. Jak opowiadała nam dyrektor Instytutu Prymasowskiego, Michalina Jankowska:
„Mówił, że to miejsce jest dla niego zbiornikiem nowych sił miłości. Wiemy, że tak było. Mam nadzieję, że dla wszystkich, którzy tu przyjeżdżają, też tak jest, że z tego miejsca można zaczerpnąć”.
Tymczasem dyrektor JRS Poland, o. Grzegorz Bochenek SJ, pozostał wierny swojemu mottu: „Po ziarenku do Bochenka!” Przywiózł nasze czwartkowe kulinarne dzieło, a do tego chleb, słodycze i napoje. Tak więc w przyziemiu kurpiowskiej kaplicy pw. Jasnogórskiej Matki Kościoła zasiedliśmy do wspólnego poczęstunku. A przy stole, jak to przy stole, rozmowom nie było końca. Były żarty, wspomnienia, ale także trudne tematy związane z doświadczeniem uchodźstwa, niepewnością i pytaniami o przyszłość.
I właśnie wtedy szczególnego znaczenia nabrały słowa Prymasa Wyszyńskiego, który pytany przez wiernych: „Co dalej będzie?”, odpowiadał: „Nie wiem, co będzie. Jest Bóg, a my w Nim.”
Tak zakończyła się nasza zamiejska wyprawa, pełna jesiennych kolorów, ciekawych historii, dobrego jedzenia i rozmów, które pozostają w pamięci. I faktycznie, zaczerpnęliśmy z tego miejsca dużo miłości
Marta Pazdej
